Txuma Murugarren Bloga

Lazkao urrun dago Sopuertatik. Gauak luze joko zuelako itxura zeukan, eta ez hain zuzen parrandan. Barruan, eszenatokian, energia atzematen zen, bereziki kontzertuaren azken erdian. Hori da sumatu nuena. Zurrunbilo batean pasa zen kontzertua, han egon zirenek disfrutatu zutela esango nuke, nahiz agian motz samar iruditu (halaxe komentatu zidaten kontzertu ostean hurbildu zitzaizkidan batzuek). Nik, aukeran, motz delako irudipenarekin joatea nahiago izaten dut kontzertu batera noanean. Beste baterako irrika gorde egin behar da. Kontzertua bukatu eta zerbeza bat hartu genuen ondoko tabernan. Han bildu ginen Martin Petrus, alemaniar jator bat, euskal kulturarekin guztiz engantxatuta dagoena (Berlinera jotzera joateko pare bat aldiz proposatu dit honezkero, ia hurrengoan nagia kendu eta onartzen diodan gonbidapena), Xabier Mendiguren, tipo jatorra eta hizketarako gai beti interesgarriak dituena, eta Gaztelupekoko Xarra eta Ubane, aspaldiko lagunak. Himnoei buruz egon ginen hizketan, erdi txantxetan erdi serio. Euskal Herriarentzat ez ezik, inguruko herrialdeentzat ere himno berriak proposatzen egon ginen. Luzaroago gelditzeko gogoa neukan, baina ezin, Lazkao urrun dago Sopuertatik. Kontzertuan ez nintzen bereziki komunikatibo egon, kantuen aurkezpenak eta saltatu nituen, jo nahi nuen, ez hitz egin. Gero, ordea, alderantziz gertatu zitzaidan, baina etxerako bidea hartu behar genuen, eta ezin. Badakizue, beti deslekuan, beti desorduan. Agur bat Amagoia eta lagunei, eta bertan egon zineten guztioi. A, argazkirik ez dago. Badakit batzuek argazkiak egiten egon zinetela eta blog honetatik pasatzen bazarete bidali baten bat, d’akord?

Oporretatik bueltan, berriz ere martxan hasiko gara. Bihar Lazkaoko plazan egongo gara. Talde osoa. Asier Ituarte, Natxo Beltran, Ekaitz Hernandez, Mikel Ramirez, Rafa Aceves eta guztiok. Gogoz joango gara Lazkaora, gogoz gure proposamena erakusteko, gogoz jendearekin bat egiteko. Egizue bat gurekin, han itxarongo zaituztegu!

Hasiera gogorra joan zen Larrabetzun. Jendea berandu heldu zen eta kontzertua lau lagunekin hasi genuen. Zail egiten dira horrelakoak, harrijasotzaileari harriaren barrenean berunezko gehigarri bat jarri izan baliote bezala, hala sentitzen naiz batzutan, kontzertu bat egoera horietan altxatu behar denean. Baina pixkanaka girotu ginen guztiok. Larrabetzuko gaztetxera hurbildu zirenak entzulego fin eta entregatua izan zen, eta hemendik eskerrak eman nahi dizkiegu helarazi ziguten berotasunagatik.

Larrabetzuko gaztetxean egongo gara ostegun honetan, 20:00etan, hirukote moduan. Natxo Beltran, baterian; Rafa Aceves, pianoan eta hirurok. Formatu bitxia baina eraginkorra. Bertaratzen direnek, eskaintzen dugun proposamenarekin bat egiten badute, kontzertu ederra izan daiteke. Hurrengo egunean jarriko dugu hemen emanaldiaren nondik norakoak, eta argazkiak eta abarrak. Kontzertuari buruz zeuen ekarpena egin nahi baduzue plazer handiz egingo dizuegu leku bat blog honetan. Ostegunera arte, beraz.

Azkoitiako Baztartxon egindako kontzertuaren lagin pare bat jarriko dizkizuet ondoren. Lotsagabeki. Soinua zuzenean hartutakoa da, ez dago manipulaziorik, konturatuko zarete batzuetan nahasketa pixka bat beharko lukeela, bolumenak disparatu egiten dira, edo instrumentu batzuk lakarregi sartzen. Baina hau da zuzenean jo genuen bezala (aretoan bestelako moduz entzungo zen, noski, presio handiagoz eta doinu beteagoz ziurren), baina honek badauka bizitasun berezi bat, eta instrumentuak, ahotsa, bere soilean oso erakargarriak direlakoan nago. Gainera, Asier Ituarteren tronboia agertzen da diskoan ez dagoen abestietan, eta oso ukitu frantziarra ematen die abestiei, Mercury Rev ere burura ekar dezake bere tronboiaren soinuak zenbait pasartetan, hemen jartzen dizuedan “Autoak goizaldean” bertsioan adibidez. Erreal eta gordin, lotsagabe, disfrutatu.

Bizitza toki ederra:

Autoak goizaldean:

Zuzeneko desberdinak daude. Hiru musikarien arteko zuzenekoek badute berezitasun bat: hurbiltasuna. Kantuek euren zola lurtar eta lakarra erakusten dute. Dena da egia. Ez dago artifiziorik. Musika maite duenak estimatzen ditu, ziur asko, honelako hurbiltasuna eta egiatasuna. Bilboko 7 kaletan dagoenKalderapeko tabernan egon ginen, Lizardi mintza-taldeak antolatutako kontzertu gozo batean. Han egon zirenek esango dizute hala izan zela. Zinez.

Marjinalia diskoaren aurkezpena EITB Kultura saiorako. Bilboko taberna batean grabatutako elkarrizketa.

Txuma Murugarrenen Marjinalia diskoaren aurkezpen-bideoa. Joseba Larretxe irundarrak egin zuen. Ridi pagliaccio abestia aukeratu genuen horretarako. Getxoko antzokian grabatua 2007ko udan.

Abestiaren hitzak:

Edozein gautan atera daiteke eguzkia. Subjuntiboa mingainean ager daitekeen bezala, itxaropenezko parabolak kontatzeko. Mundua aldrebes egon zitekeen une batez, eta jendeak esan ziezazukeen hara, zu zara, zatoz, zatoz, sartu zaitez deitu gabe eta elkar banatuko dugu daukagun ogi apurra. Marrazki bizidunez jantzita etorriko lirateke beldurrezko pertsonaiak oro: Frankestein edo Drakula, bakoitzak bere alderik samurrenaz. Hara, zu zara, zatoz gurekin, ongi etorri, sartu zaitez eta bizi ezazu gurekin bizitzeko dugun apurra, horixe! Taxian igaro dira neskarik ederrenak, baina ez da azken taxia, beste bat har dezakezu eta horri jarraitu, jostari, (jajaja). Taxi guztiak dira horiak, eta guztietan izango zinateke ongi etorria, ongi etorria. Txanpan botilak irekiko lituzkete auto guztiek aparkatzeko sobera leku daukaten azken toki hartan, itsas ondoan, seguruen, eta han betirako festa, han egongo da aita, bere lagunik onenekin, aria zoragarriak abesten, tabernako bezero guztiak liluratuta utziz. Han egongo da, betiereko festa gozo batean, edozein gautan atera daitekeelako eguzkia.