Sestaon egin dugun kontzertuan aspaldiko lagun bat ikusi dut. 86an egin genuen erakusketa baten esku-orria eman dit eta harrituta gelditu naiz horrelakorik oraindik gorde izanagatik. Kultur sustatzaile dabil, eta hizketan egon gara kontzertuaren ostean.
Euskal Herrian formatu txikiak direla hobekien mugitzen direnak, esan dit. Banekien. Talde batean aritzetik bakarka aritzera doan pausuak badu zerikusia horrekin. Talde batek arazoak ditu gaur egun hainbat lekutan jotzeko, dela diru eskasiagatik, dela espazioagatik, dela eskakizun teknikoengatik, taldeak nekez mugitzen den egitura astuna dauka. Bakarka gabiltzanok molda gaitezke. Gaur bi musikarirekin, bihar bostekin. Errepertorioa moldatu eskaintza birentzat eta aurrera. Bakarka aritzen hasten zarenean, heldutasun kontua dela irizten diote kazetari anitzek. Uste dut hori bigarren mailakoa dela. Heldutasun hori taldean arituz ere lor daitekeelakoan nago. Zerikusi handiagoa dauka zirkuituarekin.
Nire lagunarekin hizketan, ekarri dugu gogora nola Flores uharteetan gizaki nano baten hezurdura topatu zuten. Teoria batzuen arabera, gizaki hori ez zen nanoa, alegia, ez zeukan inongo malformaziorik. Uharte batean bizi izateak dakartzan nolakotasunek behartuta urteetan txikituz joan zen gizakia omen zen. Borneo uharteetan, antza, bada elefante txiki bat irlak eman dezakeen janari urriarekin bizirauteko tamaina txikitu behar izan zuena. Eta bitxia da gai biren artean dauden antzekotasunak. Hemen, Euskal Herrian, nanizazio kultural bat ez ote den gertatzen ari galdetu diogu gure buruari lagunak eta biok, kontzertura joan diren hogei ikusleak ateratzen ari ziren bitartean.
Hamarretan hasten zen kontzertua eta ni hamarrak laurden gutxitan ailegatu nintzen. Kalkulo arazoak. Hasiera ezohikoa izan zen, beraz, baina lagunarte gozoan geundenez horrek ez zuen axola. Emanaldia txikitik handira joan zen, intentsitatean irabaziz. Une gogoangarriak egon ziren. Ordiziako publikoa gustura egon zen eta konplizitate puntu ederra hartu genuen atzoko arratsean. Koruak egin zizkidaten, debalde, eta Joxefina Armendariz Oletaren istorioa kontatu nuenean, irriz ikusi nuen jendea, “hi haiz hi, alua!” esaten arituko balira bezala. Xumearekin bukatu genuen, emanaldi xumea izan zelako, bere xumetasunean handia. Etxerako bideak luze jo zuen, Coralie Clement izan nuen cd irakurgailuan, gozo abesten, belarrira kantatuko balit bezala, horrelako zerbait izan zen Ordizian eman genuen kontzertua ere, hurbil hurbila. Eskerrik asko bertan bildu zineten guztioi eta eman zeniguten harrera gozoagatik. Biba zuek!
D’Elikatuz zentroan egongo gara formatu akustikoan, Ordizian, beti bezala, gogoz eta ardura pixka batekin. Honen emaitza kontzertu ondorengo egunetan idatziko dut hemen. Ordizian edo inguruan bazaude, heldu eta egin bat gurekin.
Marjinalia diskorako kanta batzuk gelditu ziren kanpoan. Batzuk diskoaren tonuarekin bat ez zetozelako, beste batzuk erabat borobildu ez genituelako eta apunte hutsean gelditu zirelako. Azken kasu horri dagokion kantu bat jarri nahi dizuet gaur hemen. Harkaitz Canoren letra daraman kantua da, eta horren atzean Rafa Aceves zoragarriaren lana entzuten da. Bibolina Rafa Aceves beraren lagun batek jo zuen. Denbora tarte bat utzita, beti gertatzen da, kantuek bestelako dimentsio bat hartzen dute, ederrago iruditzen zaizkizu edo zatarrago. Kasu honetan, berriro entzun dudanean, bere soiltasunean zoragarria iruditu zait, nahiz eta Harkaitzen letrak duen ironia guztiz ez den harrapatzen, ez geniolako bilatu erresoluzio eragingarri bat hori konpontzeko. Beste disko baterako utzi genuen, eta litekeena da hurrengo batean kantu hau oinarri hartuta bertsio beteago bat grabatzea. Nork daki. Badaezpada, hemen jarriko dut, zuen belarriek juzkatzeko. Orain arte, lau lagunek baino ez zuten ezagutzen kantu hau, haien artean Harkaitzek berak, hor nonbait gordea izango du honen kopia bat. Esan behar da, bukatzeko, kantuan dagoen eskusoinuaren linea melodikoa izugarria iruditzen zaidala, eta bere tronpeta, eta amaierako ahotsa… Aupa Aceves, maestro Aceves.
Bandera:
Letra ere jarriko dizuet, Harkaitzen poemaren ironia atzeman dezazuen:
HAIZE EZA REVISITED
Bandera trapu bat da
haizerik ez badabil.
Ostera haizea dabilenean oso bestelakoak dira gauzak
Bermeoko gaua ona izan zen. Kontzertu indartsua eman genuen. Badira egun bereziak eta asteazkenekoa horrelakoa izan zen. Horren testigantza Joseba Barrenetxeak egin dituen argazkietan ikus daiteke hemen http://www.flickr.com/photos/barrenetxea/sets/72157607247063358/ Eskerrik asko, bide batez, argazki sorta ederrarengatik. Eta eskerrik asko, halaber, bertaratu zineten guztioi. Hurrengora arte.
Bihar, irailaren 10ean, Bermeon egongo gara. Talde osoa, Marjinalia zirkuaren beste eraso batekin. Eguraldiak lagun, gogoa eta energia gure esku. Hantxe ikusiko dugu elkar.
Bai, bai, badakit… Ez ginen Gordexolan agertu. Arazoak egon ziren, gaizki-ulertuak, ezin zen kontzertua egin han planteatzen ziguten bezala. Beste baterako izango da. Ez nuen post-a kendu edo berritu kanpoan nengoelako eta ezin izan nuelako, zinez. Kontzertua beste baterako utzi dugu. Barkatu haraino hurbildu zinetenoi.
Hile honen azken egunean Gordexolan egongo gara akustiko bat egiten. Natxo Beltran, Rafa Aceves eta hirurok ekingo diogu kontzertuari. Errepertorio zabala, Marjinalia, nola ez, Gauak neskak, Hegazkinen arima, eta Nire leihoak, denak agertuko dira ukitu berezi batekin, formatu honetan, beste batzuetan esan dudan bezala, oso aske sentitzen baikara, inprobisazio eta bat-batekotasunari leku handia emanez. Abuztuari eta oporrei esango diegu agur, aire ozenez.
Gasteizko kontzertua joan zen. Inkondizionalak hor egon ziren, kontzertua disfrutatzen. Gu ere bai. Soinu ona eta leku atsegina. Tapiak esan zidan lore asko bota nizkiola aurreko post-ean, ez ziren loreak, egiak baizik. Bakarrik ikusi behar zen nola jarri zuen plaza bere emanaldian. Jendez lepo. Gu, gure maila xumeagoan ondo atera ginen. Galdu zutenek, galdu zuten. Atzean daramadan banda entzutea luxu bat delako. Aukera gehiago edukiko duzue, jakina, horraino hurbildu ez zinetenok. A, bide batez esan, Tapiarekin saxoa jotzen duen Mixel Ducau gitarra jole mitikoa bertatik bertara ezagutzeko aukera izan nuela, berba-zale eta gertua sumatu nuen Mixel. Gauaren hondarrean, etxerako bidean, Jonan Ordorikak agur egin zigun: oso kontzertu ona eman duzue, esan zigun, edo halaxe gogoratzen dut nik, behinik behin. Bueltako bidean, Dominique A eta Eff Barzelay egon ziren kotxeko cd-an, lasai abesten, Gasteizko burrunba atzean uzten genuen bitartean.
Lazkao urrun dago Sopuertatik. Gauak luze joko zuelako itxura zeukan, eta ez hain zuzen parrandan. Barruan, eszenatokian, energia atzematen zen, bereziki kontzertuaren azken erdian. Hori da sumatu nuena. Zurrunbilo batean pasa zen kontzertua, han egon zirenek disfrutatu zutela esango nuke, nahiz agian motz samar iruditu (halaxe komentatu zidaten kontzertu ostean hurbildu zitzaizkidan batzuek). Nik, aukeran, motz delako irudipenarekin joatea nahiago izaten dut kontzertu batera noanean. Beste baterako irrika gorde egin behar da. Kontzertua bukatu eta zerbeza bat hartu genuen ondoko tabernan. Han bildu ginen Martin Petrus, alemaniar jator bat, euskal kulturarekin guztiz engantxatuta dagoena (Berlinera jotzera joateko pare bat aldiz proposatu dit honezkero, ia hurrengoan nagia kendu eta onartzen diodan gonbidapena), Xabier Mendiguren, tipo jatorra eta hizketarako gai beti interesgarriak dituena, eta Gaztelupekoko Xarra eta Ubane, aspaldiko lagunak. Himnoei buruz egon ginen hizketan, erdi txantxetan erdi serio. Euskal Herriarentzat ez ezik, inguruko herrialdeentzat ere himno berriak proposatzen egon ginen. Luzaroago gelditzeko gogoa neukan, baina ezin, Lazkao urrun dago Sopuertatik. Kontzertuan ez nintzen bereziki komunikatibo egon, kantuen aurkezpenak eta saltatu nituen, jo nahi nuen, ez hitz egin. Gero, ordea, alderantziz gertatu zitzaidan, baina etxerako bidea hartu behar genuen, eta ezin. Badakizue, beti deslekuan, beti desorduan. Agur bat Amagoia eta lagunei, eta bertan egon zineten guztioi. A, argazkirik ez dago. Badakit batzuek argazkiak egiten egon zinetela eta blog honetatik pasatzen bazarete bidali baten bat, d’akord?
